Archive

Posts Tagged ‘Bank of Greece’

Prelude to the selling out of the Greek people

English translation of yesterday’s article in Greek

.

We had promised that we would reveal how Greece ended up being sold for a pittance to the International Monetary Fund. And we have already said that the information is already publicly available. What we do here is freshen up the memory of the Greek citizens and, through our translation project, provide this information to everyone else outside Greece as well. You see, the Greek people were systematically slandered by the media – the Greeks were described as lazy, good-for-nothing bums, parasites, living at the expense of the other peoples of the European Union. The German media (mainly the highly influential right-wing rags Bild and Focus) dubbed Greeks -collectively- thieves and spewed endless hatred towards Greeks in the German society; hate that was almost equal to the anti-Semitic rage of the NSDAP.

Greece was sold out with the infamous «Memorandum» to the International Monetary Fund (IMF for short), the World Bank and the various corporations (banks and «development» companies) represented by these two organisations. In order to do this, however, the ground had to be prepared for it. But how could this be done? The best way to force a country to be sold is to completely destroy its credibility and financial solvency. This process had already begun by George Alogoskoufis, who put the country under fiscal watch for the «creative logistics» of the Simitis government. We will not deny in any way that the Simitis government was guilty – quite the contrary. It was absolutely guilty as hell and, as was correctly stated by the economist Max Keiser in a TV debate (turned into a viral video clip in Greece) with two Greek colleagues of his, there were suspicious transactions with Goldman Sachs.

Alogoskoufis put Greece in fiscal watch by the European Union to deliver a «purified» country to the next government. When the watch ended for Greece, the new government of George Papandreou rose to power and surrendered the country to the International Monetary Fund. But how? How did we get from the «there is money» motto of his election campaign and the promises that no more burden would fall on the economically weak and the disenfranchised to the rapidly rising unemployment, to the overnight abolishment of labor rights that were earned with decades of bloody struggles, and, finally, to the dramatic reduction of the already unacceptably low wages and pensions?

Just remember what happened right after George Papandreou was elected. Immediately, the whole Government, starting with George Papaconstantinou, began slamming Greece as an unreliable  country . Is it ever possible for a government official of any country to state that his country is unreliable and that it should not be taken seriously? If a government official talks about his country like that, what should we expect others to say? So, George Papandreou and George Papakonstantinou methodically created a completely hostile climate for Greece in the international financial markets. What was the outcome? Greek bond spreads went through the roof.

And as if this was not enough, the Bank of Greece provided special opportunities for «naked short selling» of Greek government bonds, resulting in an overnight skyrocketing of the spreads from 150 to 450 basis points, as revealed by the newspaper «Eleftheros Typos (Free Press)» (link to original newspaper article in Greek).

But how did all this happen? What are the “spreads”; What is “short selling”?  What is «naked short selling»?  Techiechan explains it very nicely in a related article (link to original blog article in Greek) and so we republish:

Repo: John has a 10-year Greek government bond purchased in 2008 and plans to use it as an education fund for his children. Mr Knowitall agrees with John to borrow his bond for a month and promises to return the bond, and compensate John for the trouble with a small pre-arranged amount of money (say 20 euros). John agrees and so the bond is in the hands of Knowitall who, for a month, can do whatever he wants with it, as long as he returns it at the end of the month, along with the pre-arranged amount . This is what we know as a repo.

Spread: Bonds, much like the term deposits, have an interest rate, determined at the time of issue. When we talk about a 5-year bond of 1000 euro with a 5% interest, it means that the one who will buy it will make 50 euros per year, for the next 5 years. The spread is the difference of the interest rates paid by a country in relation to the rate paid by another country which we consider as a basis. So, if Germany currently pays 3% for 5-year bond and Greece pays 5%, then the spread is 2% or 200 basis points.

I will skip the explanation about the following, not because it is difficult to explain, but for simplicity’s sake and to avoid making things TL;DR: The price of a(n) (old) bond falls as the current interest rate rises in the same class of bonds. In short, when spreads of the 5-year bonds go up, everyone who owns older bonds of the same class (ie 5 years), are the first to lose. The state is indirectly harmed in two ways: (a) By its reduced reliability (those who buy its bonds lose) and (b) When  new bonds are issued, these  bonds will have a higher rate.

Short Selling: Mr Knowitall, who has John’s borrowed bond, sells it in the market for 1000 Euros. He waits a few days, and the price of the bond falls. Then he buys a similar bond (10 year bond, issued in 2008) for just 900 Euros. So, Knowitall sold a borrowed bond for 1000 Euros , he bought the same bond a few days later for 900 euros, and now has a bond which is the same as the bond  he borrowed, plus 100 euros (1000-900 = 100). At the end of month he returns the bond to John, and gives him the agreed 20 euros of the 100 that he won and keeps the 80 euros for himself.

From the above process, we understand that John, who still has the bond,  gets the shaft and the Knowitall , who has profited by the bond’s price fall, makes a pretty penny.

Naked Short Selling: Because Knowitall is a greedy bastard and wants to make more than the 100 euros the above process helped him make, he does this next: While he has only borrowed from John one 10-year bond worth 1000 euros, he sells in the market 10 bonds worth 1000 euros each. In fact, 9 of these bonds sold there do not exist; they are bare (naked). This is a very dangerous practice of short selling, as there is no limit as to how much bare bonds can one sell. In the simple short selling, the limit is the bonds available in repo loans.

That way, one can create a virtual oversupply of bonds in the market, resulting in the bond prices sinking faster than the MS Estonia. Practically, the devaluation of the bonds becomes a self-fulfilling prophecy and all the person who made the naked selling has to do – taking advantage of the panic he created – is to buy these 10 bonds back at significantly lower prices.

The Bank of Greece, after a TL;DR and deliberately cryptic letter acknowledged that the above practice (the naked short) was tolerated because of an existing loophole, and we will immediately elaborate.

When someone sells a bond in the market (Electronic Secondary Securities Market owned by the Bank of Greece), he is required to deliver it to the negotiators within 3 days so the bond reaches the hands of the buyer. This is known as T +3. So there is the possibility to sell a bond you don’t currently have. So you owe the negotiator a bond and you have to deliver it in 3 days. If you re-buy it after two days from the same negotiator, then the negotiator connives and practically cancels your debt (because you sold one bond, bought one, the sum in bonds is zero).

This is practically an act of naked short selling as at  the time you sold the bond, you were not required to actually possess it (or to have borrowed it, as described in the repo).

Since 3 days is usually too short a timeframe for the bond prices to change, no one normally does naked short selling this way. For any naked short seller to profit from a situation like this, there has to be a ridiculously steep price drop in only 3 days.

The backdoor of the Bank of Greece

This is the normal procedure. But in this process there was a backdoor that the BoG had deliberately left open. And this loophole was failed orders. So, when someone sells a bond, he has to deliver it within 3 days. If he doesn’t, then the transaction is ‘failed’. Failure doesn’t mean that the transaction is void, because the sale has been made, and there is a buyer waiting for his bond. If the seller delays the process, it can go on for even 10 days. But if he carries it too far, then the negotiator has to buy a bond himself, give it to the buyer and send the bill to the seller. But this is unlikely to happen, because the seller knows what he can get away with.

In this manner, a Greek bond seller could keep his position open for 10 days, without possessing the bond he had sold. He could practically have a naked short order, with no one holding him accountable.

In October 2009, the Bank of Greece took a decision to further simplify this process by facilitating anyone who wanted to play this loophole. We explained above what a dangerous game and practically illegal naked short orders are. Combined with the backdoor opened by the Bank of Greece and the constant flow of “made-to-order” articles on the Greek crisis, it is clear that what we had here was a recipe that allowed anyone to run naked short orders for at least 10 consecutive days.

This went on for quite a while, until April 8, when things got out of hand. The committee that controls the Electronic Secondary Securities Market decided to close the loophole of failed orders with the following way: For every ‘sell’ order, the seller must provide a repo (a borrowed bond of one day) until he could provide an actual bond.

First Conclusion:

The Bank of Greece had opened  a dangerous backdoor n the bond market. Whether done in October or earlier, this loophole was able to create, in a crisis environment, a situation of undervaluing speculation in the Greek bonds market. Therefore, Mr. Provopoulos is absolutely responsible for this loophole and should resign.

If he could not understand the consequences of this loophole, he is incompetent. If he knew, he is an accomplice and shouldbe prosecuted.

And frankly, when talking about high-ranking execs like him, and such simple concepts such as those we just explained, it seems highly unlikely Mr. Provopoulos didn’t understand what was going on.

Second Conclusion:

It is easy to see whether the further facilitation in October 2009 had a real impact in undervaluing  speculation. We only need to examine, day by day, the transactions and the volume of bonds since the beginning of 2009 until today. At the same time we should consider the actions and volumes of failed orders used by everyone who wanted to engage in naked short selling. If it appears that a sufficient volume of transactions was failed, then the DA must intervene again.

Third Conclusion:

For the plight of this country, we are all liable as a society, as businesses and civil personnel. For our huge debt we do not blame anyone other than ourselves. So this text was not written to show that some evil people conspired against the innocent and isolated Greece. What the above texts shows is that Greece, already the weakest link in the eurozone, became the target of devaluing pressures and the decisions of the Bank of Greece contributed in this, along with other ‘players’ that are not the subject matter of this presentation.

Fourth Conclusion:

There is no reason for anyone in this country possessing even something small to want to play with the devaluation of the Greek bonds. Things are being said that are absurd. Not because  it is impossible for some people to want the country to go to the IMF, but because playing with the government bonds in order to achieve it equals to dropping a nuclear bomb on the nearby house because the neighbor has the music too loud (translator’s note: we happen, however, to personally know stock market gamblers that get almost sexually aroused by the idea that they can make a huge profit by overblowing and then sinking a country’s economy – we’re talking about utterly, terminally sick people).

Fifth Conclusion:

We have been hearing all these years about many scandals and many “bubbles” around the world. Nevertheless, there is no bigger “bubble” and a greater scandal than gambling with the government bonds of a country. Even the case of the bonds of the  insurance funds which was huge , it seems minor in comparison to the consequences of the collapsing bonds of a country. This is utterly “game over”.

Sixth Conclusion:

We had it coming.

What do you think? Depressing? Unacceptable? Yet this is exactly what the Bank of Greece did, with the blessing of the government. Add all the alarmism – which was directed mainly towards the outside the country – from all the members of the government and you can pretty much understand what happened. We plan to rescue those issues from the memory hole. The Greek people have every right to know how and why they were sold to the IMF. And foreign readers have every right to know what game was played against a people and why this people was demonized and slandered so much. The unscrupulous speculators from the IMF will not hesitate to do the exactly same to other countries as well, European or not; it doesn’t matter. They’ve proven that they have the will and the determination to do it.

We are Legion.

We do not Forgive.

We do not forget.
.

Shortlink: http://wp.me/p1jReG-1y

Το πρελούδιο του ξεπουλήματος του Ελληνικού λαού

NOTE: English translation will be provided either later today or tomorrow, as time permits
.

Είχαμε υποσχεθεί ότι θα αποκαλύπταμε πώς η Ελλάδα έφτασε να πουληθεί (και μάλιστα για ένα κομμάτι ψωμί) στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και είχαμε ήδη πει ότι τα στοιχεία είναι δημοσίως διαθέσιμα. Αυτό που εμείς κάνουμε είναι να φρεσκάρουμε τη μνήμη των πολιτών της Ελλάδας και, με τις μεταφράσεις μας, να παρέχουμε αυτή την πληροφόρηση και στους εκτός Ελλάδας. Ο Ελληνικός λαός, βλέπετε, συκοφαντήθηκε πολύ συστηματικά από τα ΜΜΕ – οι Έλληνες χαρακτηρίστηκαν τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, παράσιτα που ζουν σε βάρος των άλλων λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα γερμανικά ΜΜΕ (κυρίως οι φυλλάδες Bild και Focus) αποκάλεσαν τους Έλληνες – συλλήβδην – απατεώνες και έσπειραν στη γερμανική κοινωνία ένα απίστευτο μίσος για τους Έλληνες, που λίγο έλειψε να πάρει διαστάσεις ίδιες με το αντισημιτικό μένος που καλλιέργησε το NSDAP.

Η Ελλάδα ξεπουλήθηκε με το διαβόητο Μνημόνιο στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, την Παγκόσμια Τράπεζα και στις επιχειρήσεις (τράπεζες και «αναπτυξιακές» εταιρίες) που εκπροσωπούνται από αυτούς τους δυο φορείς. Για να γίνει αυτό όμως, έπρεπε να προετοιμαστεί το έδαφος. Πώς όμως μπορούσε να γίνει αυτό; Ο καλύτερος τρόπος για να πουληθεί μια χώρα είναι να απαξιωθεί τελείως η οικονομική της αξιοπιστία και φερεγγυότητα. Αυτό είχε ξεκινήσει ήδη από το Γιώργο Αλογοσκούφη που έβαλε τη χώρα σε επιτήρηση για τη «δημιουργική λογιστική» των κυβερνήσεων Σημίτη. Δεν θα αρνηθούμε σε καμία περίπτωση ότι οι κυβερνήσεις Σημίτη ήταν ένοχες – το αντίθετο: ήταν απόλυτα ένοχες και, όπως ανέφερε πολύ σωστά ο οικονομολόγος Max Keiser σε τηλεοπτική του αντιπαράθεση με δυο ημεδαπούς συναδέλφους του της οποίας η υποτιτλισμένη έγινε viral video, δυσαρεστώντας κάποιες επίδοξες βεντέτες της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, υπήρξαν ύποπτες κινήσεις σε συνεργασία με τη Goldman Sachs.

Ο Αλογοσκούφης έβαλε την Ελλάδα σε επιτήρηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να την παραδώσει «εξαγνισμένη» στην επόμενη διακυβέρνηση. Βγαίνοντας η χώρα από την επιτήρηση, ήρθε η νέα κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου και παρέδωσε τη χώρα στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Πώς όμως; Πώς φτάσαμε από το «λεφτά υπάρχουν» και από τις υποσχέσεις ότι δε θα επιβαρυνθούν άλλο οι ασθενέστεροι πολίτες στη ραγδαία άνοδο της ανεργίας, στην κατάλυση εργασιακών δικαιωμάτων, στη δραματική μείωση των ήδη απαράδεκτα χαμηλών μισθών και συντάξεων;

Θυμηθείτε λίγο τι έγινε με το που εκλέξατε το Γιώργο Παπανδρέου. Αμέσως άρχισε σύσσωμη η κυβέρνηση, με πρώτο απ’όλους το Γιώργο Παπακωνσταντίνου, να κατηγορεί την Ελλάδα ως αναξιόπιστη χώρα. Είναι ποτέ δυνατόν κυβερνητικό στέλεχος οποιασδήποτε χώρας να βγαίνει και να λέει ότι η χώρα του είναι αναξιόπιστη κι ότι δεν πρέπει κανείς να την παίρνει στα σοβαρά; Αν το λες εσύ που κυβερνάς, τι θα πουν οι άλλοι; Καλλιέργησαν λοιπόν Γιώργος Παπανδρέου και Γιώργος Παπακωνσταντίνου με εξαιρετική μεθοδικότητα ένα απόλυτα εχθρικό κλίμα για την Ελλάδα στις διεθνείς χρηματαγορές. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Ανέβηκαν δραματικά τα spreads των ελληνικών ομολόγων.

Και σα να μην έφτανε αυτό, όπως αποκάλυψε η εφημερίδα «Ελεύθερος Τύπος«, φροντίσανε μέσω της Τράπεζας της Ελλάδος να δώσουν προνομιακές δυνατότητες για «naked short selling» των ελληνικών ομολόγων, με αποτέλεσμα μέσα σε μια νύχτα τα spreads να εκτοξευτούν από τις 150 μονάδες βάσης στις 450 (αρχικά) και μετά ν’αρχίσει η μεγάλη ανηφόρα.

Πώς όμως έγιναν όλα αυτά; Τι είναι τα spreads; Τι είναι το short selling; Τι είναι το «naked short selling»; Ο Techiechan σε σχετικό άρθρο του τα εξηγεί πάρα πολύ ωραία και γι’αυτό αναδημοσιεύω:

Repo: Ο Άγγελος έχει ένα 10ετες ομόλογο του ελληνικού δημοσίου που αγόρασε το 2008 και το οποίο κρατά για να σπουδάσει τα παιδιά του. Έρχεται ο Ξερόλας και του λέει. Άγγελέ μου, θέλεις να μου δανείσεις το ομόλογό σου για ένα μήνα? Σου υπόσχομαι πως θα στο επιστρέψω πλυμένο γυαλισμένο και ατόφιο και μάλιστα για τον κόπο σου θα σου δώσω κι ένα μικρό ποσό που θα το συμφωνήσουμε από τώρα (ας πουμε 20ευρώ). Ο Άγγελος συμφωνεί και έτσι το ομόλογο έρχεται στα χέρια του Ξερόλα που για ένα μήνα μπορεί να το κάνει ό,τι θέλει, φτάνει στο τέλος του μήνα να το επιστρέψει στον Άγγελο μαζί με το ποσό που συμφωνήσανε. Αυτό είναι ένα ρέπο.

Spread: τα ομόλογα, περίπου όπως και οι προθεσμιακές καταθέσεις έχουν ένα επιτόκιο το οποίο καθορίζεται τη στιγμή της έκδοσής τους. Όταν λέμε 5ετές ομόλογο 1000 ευρώ με απόδοση 5%, εννοούμε πως αυτός που θα το αγοράσει για τα επόμενα 5 χρόνια θα βγάζει 50 ευρώ το χρόνο. Το spread είναι η διαφορά του επιτοκίου που πληρώνει ένα κράτος σε σχέση με το επιτόκιο που πληρώνει ένα άλλο κράτος το οποίο θεωρούμε ως βάση. Δηλαδή εάν η γερμανία για το 5ετες ομόλογο πληρώνει σήμερα 3% και η Έλλάδα 5%, τότε το spread είναι 2% ή 200 μονάδες βάσης (πρακτικά 200εκατοστά).

Εδώ δεν θα εξηγήσω κάτι για να μη μακρυγορούμε και μπλεκόμαστε, όχι όμως γιατί είναι δύσκολο να εξηγηθεί: Η τιμή ενός (παλιού) ομολόγου, πέφτει όσο ανεβαίνει το σημερινό επιτόκιό της ίδιας τάξης ομολόγων. Με λίγα λόγια, όταν ανεβαίνουν τα spread στα 5ετη ομόλογα, αυτόματα ο πρώτος χαμένος δεν είναι το δημόσιο, αλλά όλοι όσοι έχουν στα χέρια τους παλιότερα ομόλογα της ίδιας τάξης (δηλαδή 5ετή). Το δημόσιο, ζημιώνεται έμμεσα με δύο τρόπους. Α) από τη μειωμένη αξιοπιστία του (όσοι αγοράζουν τα ομολογά του χάνουν) και Β) όταν ξαναβγεί στην αγορά να εκδόσει καινούργια ομόλογα, επειδή τα ομόλογα αυτά θα έχουν υψηλότερο επιτόκιο.

Short Selling: Ο Ξερόλας με το δανεικό ομόλογο του Άγγελου στα χέρια του, πάει στην αγορά και το πουλάει 1000 ευρω. Περιμένει μερικές μέρες, και η τιμή του ομολόγου πέφτει στην αγορά. Τότε ξανα-αγοράζει ένα ίδιο ομόλογο (10ετες εκδόσεως 2008) με μολις 900 ευρώ. Ο Ξερόλας λοιπόν, πούλησε ένα δανεικό ομόλογο 1000 ευρώ, αγόρασε το ίδιο ομόλογο 900 ευρώ μερικές μέρες αργότερα, και τώρα έχει στα χέρια του ένα ομόλογο ίδιο με αυτό που έχει δανειστεί, συν 100 ευρώ στην τσέπη (1000-900=100). Επιστρέφει στο τέλος του μήνα το ομόλογο στον Άγγελο, του δίνει και τα συμφωνημένα 20 ευρώ από τα 100 που κέρδισε και κρατά τα 80 για τον δικό του κόπο.

Από την παραπάνω διαδικασία, καταλαβαίνουμε πως ο πρώτος χαμένος είναι ο Άγγελος που έχει το ομόλογο στα χέρια του και ο πιο κερδισμένος είναι ο Ξερόλας που κέρδισε από αυτή την πτώση.

Naked Short Selling: Επειδή ο Ξερόλας είναι φύσει άπληστος και θέλει να κερδίσει παραπάνω από τα 100 ευρώ που κέρδισε με την παραπάνω διαδικασία κάνει το εξής. Ενώ έχει δανειστεί από τον Άγγελο μόλις ένα 5ετες ομόλογο αξίας 1000ευρώ, πάει στην αγορά και πουλάει 10 ομόλογα αξίας 1000ευρώ το καθένα. Στην ουσία τα 9 από αυτά τα ομόλογα που πούλησε δεν υπάρχουν, είναι δηλαδή γυμνά (naked). Πρόκειται για μια πολύ επικίνδυνη πρακτική short selling, καθώς δεν μπαίνει κανένα όριο στα πόσα γυμνά ομόλογα μπορεί κάποιος να πουλήσει. Στο απλό short selling, το όριο είναι τα πόσα ομόλογα υπάρχουν διαθέσιμα για πρόχειρο δανεισμό (repo).
Με αυτόν τον τρόπο μπορεί κάποιος να δημιουργήσει μια εικονική υπερπροσφορά ομολόγων στην αγορά και η ίδια αυτή η υπερπροσφορά να ρίξει τις τιμές.  Πρακτικά η πτώση των τιμών γίνεται μια αυτο-εκπληρούμενη προφητεία και αυτός που εκτέλεσε την γυμνή πώληση το μόνο που έχει να κάνει, είναι -εκμεταλλευόμενος τον πανικό που δημιούργησε- να αγοράσει αυτά τα 10 ομόλογα πίσω σε σημαντικά χαμηλότερες τιμές.

Τώρα η Τράπεζα της Ελλάδος, μετά από μία μακροσκελή και επίτηδες δυσνόητη επιστολή παραδέχθηκε πως η παραπάνω πρακτική (το naked short) ήταν ανεκτή με ένα παραθυράκι που είχε αφήσει και θα εξηγήσουμε αμέσως.

Όταν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο στην αγορά (Ηλεκτρονικη Δευτερογενης Αγορα Τίτλων που ανήκει στην ΤτΕ), είναι υποχρεωμένος μέσα σε διάστημα 3 ημερών να το παραδώσει στους διαπραγματευτές, προκειμένου να περιέλθει στα χέρια του αγοραστή. Αυτό είναι το λεγόμενο Τ+3. Υπάρχει λοιπόν η δυνατότητα, να πουλήσεις ένα ομόλογο σήμερα που δεν διαθέτεις. Αρα χρωστάς στον διαπραγματευτή ένα ομόλογο και πρέπει να το παραδώσεις σε 3 μέρες. Αν το ξανα-αγοράσεις μετά από δύο μέρες από τον ίδιο διαπραγματευτή, τότε ο διαπραγματευτής κάνει τα στραβά μάτια και πρακτικά ακυρώνει το χρέος σου (διότι ένα ομόλογο πουλησες, ένα αγόρασες, το άθροισμα σε ομόλογα είναι μηδέν).
Αυτό πρακτικά είναι μία πράξη naked short selling καθώς την ώρα που πουλούσες το ομόλογο, δεν είχες την υποχρέωση να το διαθέτεις (εστω και δανεικό όπως περιγράψαμε με τα repo).
Επειδή 3 μέρες είναι συνήθως ένα μικρό διάστημα για να αλλάξουν οι τιμές των ομολόγων σε κανονικές συνθήκες, κανείς δεν ασχολείται με το να κάνει naked short selling με αυτόν τον τρόπο. Για να κερδίσεις από μια τέτοια κατάσταση, πρέπει να πέσει αρκετά η τιμή μέσα σε μόλις 3 μέρες.

Η μπαλκονόπορτα της ΤτΕ

Αυτή είναι η κανονική διαδικασία. Όμως σε αυτή τη διαδικασία υπήρχε ένα παραθυράκι που η ΤτΕ είχε αφήσει ανοιχτό. Και αυτό το παραθυράκι ονομαζόταν failed εντολές. Όταν λοιπόν κάποιος πουλάει ένα ομόλογο, πρέπει σε 3 μέρες να το παραδώσει. Εάν δεν το κάνει, τότε η συναλλαγή θεωρείται failed, δηλαδή αποτυχημένη. Αποτυχημένη όμως δεν σημαίνει πως ακυρώνεται, διότι η πώληση έχει γίνει και υπάρχει ένας αγοραστής που περιμένει το ομόλογό του. Άρα στην ουσία η εντολή παραμένει εκκρεμής μέχρι ο πωλητής να φέρει το ομόλογο που έχει υποσχεθεί. Εάν ο πωλητής κάνει τον κινέζο, αυτό μπορεί να παραμείνει μέχρι και για 10 μέρες. Εάν το παρακάνει, τότε ο διαπραγματευτής έχει υποχρέωση να αγοράσει ένα ομόλογο ο ίδιος, να το δώσει στον αγοραστή και να στείλει τον λογαριασμό στον πωλητή. Όμως αυτό συνήθως δεν γίνεται διότι ο πωλητής που κάνει τον κινέζο, ξέρει μέχρι που τον παίρνει.
Με αυτόν τον τρόπο, ένας πωλητής ελληνικών ομολόγων μπορούσε να διατηρεί τη θέση του ανοιχτή για 10και μέρες χωρίς να έχει στα χέρια του το ομόλογο που είχε πουλήσει. Πρακτικά μπορούσε δηλαδή να έχει μια naked short εντολή χωρίς σχεδόν κανείς να τον ελέγχει.

Τον Οκτώβρη του 2009 η ΤτΕ πήρε μία απόφαση να απλοποιήσει ακόμα περισσότερο αυτή τη διαδικασία, διευκολύνοντας θεωρητικά οποιονδήποτε ήθελε να παίξει με αυτό το παραθυράκι. Τώρα, επειδή πιο πάνω εξηγήσαμε πόσο επικίνδυνο και πρακτικά παράνομο παιχνίδι είναι οι naked short εντολές. Εάν το συνδυάσουμε και με τη μπαλκονόπορτα που άνοιξε η ΤτΕ και τα απανωτά δημοσιεύματα για την ελληνική κρίση, καταλαβαίνουμε πως αυτό ήταν μία συνταγή που επέτρεπε σε οποιονδήποτε να εκτελέσει naked short εντολές για τουλάχιστον 10 συνεχείς ημέρες.

Αυτό συνεχίστηκε για κάμποσο, μέχρι που στις 8 Απρίλη το πράγμα ξεχείλωσε. Τότε, η  επιτροπή που ελέγχει τον ΗΔΑΤ αποφάσισε να κλείσει το παράθυρο των failed εντολων με τον εξής απλό τρόπο. Για κάθε εντολή πώλησης, ο πωλητής θα πρέπει να προσκομίζει ένα ρέπο ημέρας αντίστοιχου ομολόγου (ένα δανεικό ομόλογο μίας ημέρας δηλαδή) μέχρι να προσκομίσει το πραγματικό ομόλογο που έχει στα χέρια του.

Πόρισμα πρώτο:
Η ΤτΕ είχε αφήσει ανοικτό ένα πολύ επικίνδυνο παράθυρο στην αγορά ομολόγων. Είτε το έκανε τον Οκτώβρη, είτε πιο πριν, αυτό το παράθυρο είχε τη δυνατότητα σε συνθήκες κρίσης να δημιουργήσει καταστάσεις υποτιμητικής κερδοσκοπίας στην αγορά ελληνικών ομολόγων. Άρα ο κ.Προβόπουλος είναι απολύτως υπεύθυνος γιαυτό το παράθυρο και θα πρέπει να παραιτηθεί.
Εάν δεν μπορούσε να καταλάβει τις συνέπειες αυτού του παράθυρου, είναι ανίκανος. Εάν ήξερε, τότε είναι συνένοχος και θα πρέπει να μιλήσει με τον εισαγγελέα.
Και ειλικρινά σε τέτοιες θέσεις, και σε τόσο απλές έννοιες σαν αυτές που μόλις εξήγησα, μου φαίνεται απίθανο κάποιος να μην καταλαβαίνει.

Πόρισμα δεύτερο:

Είναι πολύ εύκολο να δούμε εάν η περαιτέρω διευκόλυνση του Οκτώβρη του 2009 είχε κάποιο πραγματικό αντίκτυπο υποτιμητικής κερδοσκοπίας. Δεν χρειάζεται παρά να δούμε σε καθημερινή βάση τις πράξεις και τους όγκους των ομολόγων από τις αρχές του 2009 μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα θα πρέπει να δούμε τις πράξεις και τους όγκους των failed εντολών, του παραθύρου δηλαδή που χρησιμοποιούσαν όλοι όσοι ήθελαν να κάνουν naked short selling. Εάν προκύψει πως ένας ικανός όγκος πράξεων γινόταν fail, τότε πάλι ο εισαγγελέας θα πρέπει να παρέμβει.

Πόρισμα τρίτο:
Για το χάλι της χώρας, ευθυνόμαστε όλοι ως κοινωνία, ως επιχειρήσεις και ως πολιτικό προσωπικό. Για το τεράστιο χρέος μας δεν φταίει κανείς άλλος από εμάς τους ίδιους. Άρα αυτό το κείμενο δεν γράφτηκε για να δείξει πως κάποιοι κακοί άνθρωποι επιβουλεύονται την ανάδελφη και αθώα Ελλάδα. Αυτό που δείχνει το παραπάνω κείμενο, είναι πως η Ελλάδα, όντας ήδη ο αδύναμος κρίκος του ευρώ, έγινε στόχος υποτιμητικών πιέσεων και σε αυτό συνέβαλαν και οι αποφάσεις της ΤτΕ και άλλων παικτών που δεν είναι σκοπός αυτής της παρουσίασης να αναδείξει.

Πόρισμα τέταρτο:
Δεν υπάρχει ούτε ένας λόγος ακόμα και για έναν άνθρωπο που διαθέτει έστω κι ένα κουλούρι σε αυτή τη χώρα, να θέλει να παίξει με την υποτίμηση των ελληνικών ομολόγων. Επειδή ακούγονται διάφορα, θέλω να πω, πως όλα τα διάφορα που ακούγονται είναι παράλογα. Όχι διότι πχ, είναι αδύνατο κάποιοι να θέλουν τη χώρα να πάει στο ΔΝΤ, αλλά διότι το να παίζεις με τα ομόλογα του δημοσίου προκειμένου να το καταφέρεις, ισοδυναμεί με το να ρίξεις μία πυρηνική βόμβα στο γείτονα επειδή, είχε δυνατά τη μουσική.

Πόρισμα πέμπτο:
Έχουμε ακούσει όλα αυτά τα χρόνια για πολλά σκάνδαλα και πολλές φούσκες σε όλο τον κόσμο. Παρολαυτά δεν υπάρχει μεγαλύτερη φούσκα και μεγαλύτερο σκάνδαλο από το να παίζεις με τα κρατικά ομόλογα ενός κράτους. Ακόμα και η υπόθεση των δομημένων ομολόγων των ασφαλιστικών ταμείων που είναι τεράστια (ποιες μίζες και άλλες παπαρες), είναι μικρή μπροστά στις συνέπειες που μπορεί να φέρουν η κατάρρευση των ομολόγων ενός κράτους. Πρόκειται ουσιαστικά για το τέλος του παιχνιδιού.

Πόρισμα έκτο:
είμαστε άξιοι της τύχης μας.

Πώς σας φαίνεται; Αποκαρδιωτικό; Απαράδεκτο; Κι όμως, αυτό ακριβώς έκανε η Τράπεζα της Ελλάδος, με τις ευλογίες της κυβέρνησης. Προσθέστε κι όλη την καταστροφολογία – που απευθυνόταν κυρίως προς το εξωτερικό – από όλα τα μέλη της κυβέρνησης και καταλαβαίνετε περίπου τι έγινε. Θα ξαναφέρουμε όλα αυτά τα ζητήματα στην επιφάνεια. Ο Ελληνικός λαός έχει κάθε δικαίωμα να ξέρει πώς και γιατί πουλήθηκε στο ΔΝΤ. Και οι ξένοι αναγνώστες έχουν κι αυτοί δικαίωμα να μάθουν τι παιχνίδι παίχτηκε σε βάρος ενός λαού και γιατί αυτός ο λαός δαιμονοποιήθηκε και συκοφαντήθηκε τόσο πολύ. Γιατί οι αδίστακτοι κερδοσκόποι του ΔΝΤ δε θα διστάσουν αύριο να κάνουν τα ίδια και σ’άλλες χώρες, ευρωπαϊκές ή μη.

.

Είμαστε πολλοί.

Δε συγχωρούμε.

Δεν ξεχνάμε.

.

Shortlink: http://wp.me/p1jReG-1u